Test propagacji DNS

Global DNS Checker to darmowe narzędzie, które odpytuje rekordy DNS domeny jednocześnie z serwerów na całym świecie.

Obsługuje rekordy A, AAAA, CNAME, CAA, MX, NS, PTR, SOA, SRV i TXT.

Tak. Każde narzędzie w serwisie jest darmowe i żadne nie wymaga konta. Prosimy jedynie o korzystanie z serwisu ręcznie, zamiast kierowania na niego skryptów.

Wpisz domenę w polu u góry strony, wybierz typ rekordu i kliknij „Sprawdź DNS”. Wymienione niżej serwery wykonują wtedy to samo zapytanie i pokazują odpowiedź, którą każdy z nich otrzymał, wraz z czasem odpowiedzi.

Rządzi nią TTL rekordu, a nie stały zegar.

Resolvery podają poprzednią odpowiedź, dopóki ich kopia w buforze nie wygaśnie, a potem pobierają nową — rekord z TTL 300 sekund aktualizuje się więc w około pięć minut, podczas gdy dobowy TTL może potrwać do 24 godzin.

Popularne twierdzenie, że zmiany zawsze zajmują 48 godzin, to mit z czasów wolniejszych serwerów nazw; prawdziwym sposobem na przyspieszenie jest obniżenie TTL przed zmianą.

Zwykle wszystko działa, a Ty po prostu patrzysz na resolver, który trzyma starą wartość w buforze, dopóki nie wygaśnie jej TTL.

Inne częste przyczyny to zmiana serwerów nazw niezapisana u rejestratora, przez co delegacja wciąż wskazuje starego dostawcę, oraz buforowanie negatywne, gdy resolver zapamiętał, że nazwa nie istniała, i zwraca to dalej, aż wyczerpie się licznik negatywnego bufora z SOA.

Sprawdzenie z kilku lokalizacji pokazuje, czy nowa wartość się rozchodzi, czy naprawdę jej brakuje.

W Windows otwórz wiersz poleceń i uruchom ipconfig /flushdns.

W macOS uruchom sudo dscacheutil -flushcache; sudo killall -HUP mDNSResponder.

W większości systemów Linux z systemd-resolved uruchom sudo resolvectl flush-caches.

Restart przeglądarki lub urządzenia również czyści bufory aplikacji. Czyszczenie dotyczy tylko Twojej maszyny; nie zmienia tego, co podają pozostałe resolvery na świecie.

TTL to time-to-live, czas życia: liczba sekund, przez które resolver może trzymać zbuforowaną odpowiedź DNS, zanim będzie musiał ponownie odpytać serwery autorytatywne.

Niski TTL sprawia, że resolvery często się odświeżają, więc zmiany pojawiają się szybko kosztem większej liczby zapytań; wysoki TTL to mniej zapytań, ale wolniejsze aktualizacje.

Ustawienie niskiego TTL przed planowaną zmianą i podniesienie go później daje szybką propagację bez stałych kosztów.

Sprawdzenie DNS pyta resolvery, jakie wartości zwracają obecnie rekordy domeny, na przykład A, MX czy TXT — to one faktycznie kierują ruchem i pocztą.

Zapytanie WHOIS natomiast podaje dane rejestracyjne samej domeny: rejestratora, daty utworzenia i wygaśnięcia oraz delegację serwerów nazw.

DNS mówi, jak domena zachowuje się w tej chwili; WHOIS — kto ją zarejestrował i kiedy wygasa.

Narzędzie sprawdza domenę z resolverów w wielu lokalizacjach naraz — jeśli więc każdy serwer zwraca nową wartość, zmiana dotarła do testowanych resolverów.

Ponieważ na świecie jest znacznie więcej resolverów, niż jakiekolwiek narzędzie może odpytać, w pełni spójny wynik to mocny dowód, a nie absolutna gwarancja.

Mieszanka starych i nowych odpowiedzi oznacza, że propagacja wciąż trwa, a część resolverów trzyma zbuforowaną kopię do wygaśnięcia jej TTL.

Sprawdź ten rekord, który zmieniono.

Po przeniesieniu strony na nowy hosting sprawdź rekord A, a jeśli serwujesz IPv6 — także AAAA.

Po zmianie hostingu poczty sprawdź rekord MX.

Przenosząc domenę do nowego dostawcy DNS, sprawdź rekordy NS.

Do weryfikacji domeny i zasad pocztowych, takich jak SPF czy DKIM, sprawdź rekord TXT.

W razie wątpliwości zacznij od A i MX — pokrywają większość zmian strony i poczty.